Showing posts with label kjúklingabringur. Show all posts
Showing posts with label kjúklingabringur. Show all posts

Sunday, 17 May 2020

Dásamlegur Piccata kjúklingur með ljúffengu pasta og lúxus tricolore salati


Það spannst talsverð umræða í dag um hvaða kjúklingarétt ætti að elda í kvöld. Ég stakk upp á Kjúkling Parmigiano - en Snædís var ekki spennt. Vilhjálmur stakk upp á þessum rétti og ég varð að játa að ég hafði aldrei heyrt hann nefndan. Og er ég þó nokkuð lesinn í ítölskum réttum. En það er  gaman að láta koma sér á óvart - og eftir smá lestur varð þessi réttur til. Ég beygði aðeins frá uppskriftinni sem oftast var að finna á netinu og bætti smá lauk, hvítlauk og rjóma saman við það sem ég hafði kynnt mér um daginn. 

Og úr varð þessi uppskrift. 

Dásamlegur Piccata kjúklingur með ljúffengu pasta og lúxus tricolore salati 

4 kjúklingabringur
4 msk hveiti
2 tsk Ítalinn, pizzakrydd frá Kryddhúsinu og grgs.is
salt og pipar
50 g smjör til steikingar
góð jómfrúarolía til steikingar

Fyrir sósuna

1/2 gulur laukur
2 hvítlauksrif
50 g smjör
jómfrúarolía
3 msk kapers
safi úr einni sítrónu
handfylli steinselja
100 ml gott hvítvín
200 ml rjómi
salt og pipar

Rustichella D'Abruzzo spaghetti
30 g smjör 
sítrónuólía frá Olio Principe

Salatið

1 buffalo mozzarella
6 piccolotómatar frá Friðheimum
1 msk ferskt basil (sem við fengum að gjöf frá Helenu í Friðheimum)
salatlauf
olía
góð balsamic olía
salt og pipar



Byrjið á því að bragðbæta hveitið með kryddinu (þ.m.t. salti og pipar). 



Blandið vel saman og hjúpið kjúklinginn rækilega.


Bræðið smjör á pönnu og bætið olíunni saman við og steikið kjúklinginn að utan. Setjið svo í eldfast mót og haldið heitu í ofni. 


Sneiðið laukinn, hvítlaukinn og steikið úr smjöri og olíu þangað til mjúkur. Bætið svo hvítvíni á pönnuna og sjóðið niður.


Bætið næst kapers, sítrónusafa og sjóðið í tvær mínútur.


Svo rjóma - og sjóðið í fimm mínútur. 


Bætið svo handfylli af steinselju saman við. Kúfaðri handfylli!


Notið gott pasta. Það breytir öllu! 


Á meðan sósugerðin stendur yfir - sjóðið pastað í ríkulega söltuðu vatni, nógu af vatni. Ég er með 8 l pott sem ég fylli. Salta með fullt af salti - tvö grömm fyrir lítra af vatni.


Þegar kjúklingur er eldaður í gegn er honum bætt saman við sósuna. Skreytt með steinselju og sítrónusneiðum raðað með.


Með matnum bárum við fram klassískt salat - tricolore. Fann buffalo mozzarella í búðinni og lagði á beð af fersku salati ásamt piccolo tómötum og fersku basil. Nóg af jómfrúarolíu, ljúffengri balsamic olíu, salti og pipar.


Svo er bara að raða á disk.


Með matnum nutum við Piccini Memoro - sem er blanda af fjórum þrúgum frá Ítalíu. Þetta vín er ljúffengt, bragðríkt og með mjúkt eftirbragð. Og er líka ljúft fyrir budduna. 


Bon appetito!

-------


Flest hráefnin í þessari færslu fást í verslunum Hagkaupa

Friday, 19 April 2019

Geggjað kjúklingasnitzel með krydd- og skalottulaukssmjöri með bökuðum sætum kartöflum og spínati


Auðvitað ætti ég að vera elda ekta vínarsnitzel eftir þeirri aðferð sem ég lærði af Harald, yfirkokkinum á Das Seekarhaus skíðahótelinu í Obertauern. Hægt er að sjá hvernig við elduðum þá uppskrift á sjónvarpi Símans - nýju þættirnir mínir - Ferðalag bragðlaukanna - Alparnir -  voru að fara í loftið á Premium núna um páskana. Þeir verða sýndir fljótlega í línulegri dagskrá. 


En svona er það svo oft með matarupplifun. Ein uppskrift vekur manni innblástur og kveikir nýjar hugmyndir til að prófa að gera hana aðeins öðruvísi. Og þessi var talsvert öðruvísi að því leyti að ég notaði kjúkling í stað kálfakjötsins og djúpsteikti það frekar en að elda það í skírðu smjöri (sem er auðvitað besta leiðin). Og ég stoppaði ekki þar - þetta er gerólík uppskrift. 

Geggjað kjúklingasnitzel með krydd- og skalottulaukssmjöri með bökuðum sætum kartöflum og spínati

Fyrir fimm 

5 kjúklingabringur
hveiti
4 egg 
brauðmylsna 
hvítlauksduft
sítrónupipar
salt 

200 g smjör
2 hvítlauksrif
basil, steinselja
1 skalottulaukur
sítrónusafi 

2 sætar kartöflur
200 g spínat
1/2 dós fetaostur
4 msk hvítlauksolía
rósmarín
salt og pipar 


Það er gott að byrja að gera kryddsmjörið. Ég mýkti smjörið í örbylgjuofni í nokkrar sekúndur og blandaði svo við smáttskornum skalottulauk, hvítlauk og kryddjurtum saman við. Bætti sítrónusafa við og pipraði lítillega. Setti á bökunarpappír og vafði upp í karmellu og setti aftur inn í kælinn.


Næst voru það kartöflurnar. Þær voru flysjaðar og skornar í netta tenginga. Velt upp úr hvítlauksolíu, fersku rósmaríni og salti og pipar. Bakað í 180 gráðu heitum ofni í 45 mínútur. Þá var spínatinu bætt saman við, blandað varlega saman (svo að kartöflurnar yrðu ekki að mauki) og leyft að koðna niður með heitum kartöflunum. 


Það er mikilvægt að bragðbæta hveitið. Ég setti fullt af salti og sítrónupipar. 


Sama gildir um eggin, þau þarf að hræra saman með  örlitlu af vatni, salta og pipra. 


Kjúklingurinn er flattur út með kjöthamri (best er að setja hann í þykkan plastpoka og lemja hann varlega). Svo er settur í hveitið, svo eggið, því næst brauðmylsnuna ...


...og þaðan út í heita olínuna. Steikt í nokkrar mínútur.


Setti að lokum alla steiktu bitana í 180 gráðu heitan ofn í 10 mínútur.


Svo var að huga aftur að kartöflunum. Ég tók þennan fetaost og braut hann niður aðeins með gaffli. 


Svo muldi ég ostinn yfir kartöflurnar og spínatið. Skreytti með smáttskornum ferskum kryddjurtum, basil og steinselju.


Með matnum drukkum við Valiano 6.38 Chianti Classico frá því 2010. Þetta vín er gert að mestu úr Sangiovese þrúgu eins og einkennir flest vín frá Toskana en þetta er blandað með 10% Merlot. Þetta rauðvín er einkar bragðmikið - með ríkulegum ávexti, smá vanillu og piparkeim - ljúffengt og langt eftirbragð. 


Þetta var alveg einstaklega vel heppnaður réttur - lungamjúkur kjúklingur með fullt af kryddsmjöri.

Svo má líka prófa sig áfram með kalkúnn - það er líka einstaklega ljúffengt.


Verði ykkur að góðu. 

-------


Flest hráefnin í þessari færslu fást í verslunum Hagkaupa

Sunday, 21 October 2018

Spænskt innblásinn kjúklingur í chorizo, pimenton og íslenskum papríkum


Í nýlegri heimsókn okkar til Spánar heimsóttum við meðal annars Laguardia - sem er lítið þorp í norðanverðu Rioja héraði. Þegar maður stendur á borgarvirkinu er horft yfir á landamærin sem skilja að Rioja og Baskaland. Fegurðin er ógleymanleg. Við heimsóttum þennan bæ einnig síðastliðið vor þegar við vorum þar nokkur í heimsókn og það var eiginlega skylda að heimsækja bæinn aftur. Hann er einkar fallegur, er nær allur innan hárra borgarmúra sem vörðu bæjarbúa á öldum áður fyrir ofríki ræningja og ribbalda. 

Allsstaðar var tekið vel á móti okkur. Við fórum á frægan vínbar þar sem hægt er að njóta vínsopa langt neðanjarðar í gömlum víngeymslum sem gerðar hafa verið upp til að veita þyrstum ferðalöngum veigar. Í borginni er nokkrar fallegar matvöruverslanir - og ein þeirra, slátrarinn, framleiðir meðal annars þessa ljúffengu chorizo pylsu sem við fengum að smakka áður en við keyptum nokkrar. Ég var svo sannarlega ekki svikinn af þessum kaupum. 

Spænskt innblásin kjúklingur í chorizo, pimenton og íslenskum papríkum

Hráefnalisti fyrir sex

6 kjúklingabringur
250 g chorizopylsa
1 msk pimenton - sætt
1 msk pimenton - sterk reykt
3 msk hveiti
jómfrúarolía til steikingar
2 nýjar rauðar íslenskar papríkur
1 rauðlaukur 
3 hvítlauksrif
salt og pipar

hrísgrjón

salat - blönduð græn lauf, rauðlaukur, kirsuberjatómatar, agúrkur, 
einföld salatdressing - olía, sítrónusafi, salt og pipar


Ég notaði bara helminginn af þessari pylsu sem slátrarinn hafði pakkað vandlega inn fyrir mig.


Skar pylsuna í munnbitastóra bita.


Pylsuna setti ég svo á pönnuna - og lét hitann koma upp - þannig að þær gæfu sem mest af fitunni frá sér og myndu í staðinn bragðbæta kjúklinginn og grænmetið.


Var reyndar með sjö bringur - en sex hefðu verið nóg. Það er alltaf ágætt að geta tekið afganginn með sér í vinnuna daginn eftir.


Ég setti bringurnar í plastpoka og lamdi þær nokkrum sinnum svo að þær yrðu nokkuð jafnflatar og myndu þess vegna steikjast jafnt.


Papríkuduft er ekki það sama og papríkuduft. Ég notaði tvennskonar papríkuduft, annars vegar milt - svona til að leggja grunninn og svo reykt papríkuduft til að gefa þessu hressilegt bragðkikk!


Papríkuduftinu var svo blandað saman við hveiti ásamt salti og pipar. 


Ég hafði nælt mér í þessa papríku. Hún er einkar bragðgóð. 


Svo skar ég niður einn rauðlauk, nokkuð þunnt.


Þegar chorizopylsurnar voru búnar að gefa frá sér heilmikið af fitu bætti ég papríkunum á pönnuna, svo lauknum og hvítlauknum og steikti þar til grænmetið var fallega mjúkt. Þá tók ég það til hliðar um stund.


Næst var að steikja kjúklingabringurnar að utan. Þegar þær höfðu tekið á sig lit lagði ég þær í eldfast mót og tyllti grænmetinu og pylsunum ofan á. Ég lét að sjálfsögðu ekkert af olíunni fara til spillis og hellti henni yfir þannig að ekkert af bragðinu myndi sleppa frá okkur.


Ilmurinn í eldhúsinu var dásamlegur þegar ég tók réttinn úr ofninum. Skreytti með lferskri steinselju. 


Með matnum bar ég fram þetta ítalska rauðvín. Auðvitað hefði ég átt að opna einhvern Spánverja með matnum - en maður er ekki alltaf með kveikt á perunni. En það skipti engu þar sem vínið var ljúffengt og rann ljúflega niður. Ég hafði togað tappann úr úr Corte Giara Ripasso frá Valpolicella sem er skammt fyrir utan Verona. Þetta vín minnir óneitanlega á Amarone vín - það er fallegt á litinn, með þéttum ilmi af ávexti, sultað, með kryddkeim og með ljúfu og löngu eftirbragði. 


Ekki bara var maturinn ljúffengur - þá var hann líka fallegur á að horfa. Það er gaman þegar mörg skilningarvit eru örvuð. 


Hvet ykkur til að prófa þennan rétt - hann var fljótlegur og ljúffengur! 

-------


Flest hráefnin í þessari færslu fást í verslunum Hagkaupa

Thursday, 2 June 2016

Keisaraafbrigði á grillinu; kjúklinga- og beikonsalat með sítrónuaioli



Sumarið er rétt að byrja og spáin lítur vel út. Þó að það sé gaman að grilla allt árið getur það stundum verið ansi krefjandi á veturna - þegar vindurinn kemur úr öllum áttum og kuldinn sækir að. En nú er komið sumar og útlitið fyrir næstu daga er lofandi. Og þá er ekkert annað en að grípa gæsina þegar hún gefst. 

Þessi uppskrift er ótrúlega einföld. Hún varð eiginlega til þegar var verið að róta í ísskápnum á mánudagskvöldið! En sama kvöld viðraði einnig vel til grilleldamennsku. Sól, smá rok - en hægt að finna skjól í garðinum. 

Og uppskriftin sem var höfð til fyrirmyndar var Cesarssalat - en það vantaði eiginlega það helsta til elda það almennilega - þess vegna verður þetta bara kallað keisaraafbrigði. Og fljótlegt var það - en það sem er mikilvægara, það var alveg einstaklega ljúffengt. 

Keisaraafbrigði á grillinu; kjúklinga- og beikonsalat með sítrónuaioli

Hráefnalisti 

Fyrir sex

6 kjúklingabringur
10-12 beikonsneiðar
100 g blandað salat
2 papríkur
300 g tómatar
jómfrúarolía
safi úr hálfri sítrónu
salt og pipar

Fyrir aiolið

2 eggjarauður
1 tsk djion
2 hvítlauksrif
200 ml góð jómfrúarolía
safi úr heilli sítrónu 
handfylli fersk steinselja


Að gera aioli er einfaldara en margur heldur. Og það sem skilur aiolið frá mayjónesinu er í raun bara hvítlaukurinn. Og byrjið á því að hræra eggjarauðurnar, hvítlaukinn, sinnepið og smá salt og pipar saman vandlega þannig að það sé vel blandað og farið að aukast aðeins í rúmmáli. 


Það skiptir máli að blandan sé farin að "taka sig" áður en byrjað er að hella olíunni. Henni er síðan hellt varlega saman við og þeytt af áfergju. Ein eggjarauða getur fituþeytt (emulsify) ansi mikilli olíu, jafnvel meira en einum lítra. Ég setti tvær eggjarauður bara til að gefa aiolíinu meiri fyllingu, gera það ríkulegra.




Ragga Lára, yngsta dóttir mín, lét sig ekki vanta við eldamennskuna - en hún hefur mikin áhuga á því að hjálpa föður sínum í eldhúsinu. Hér sat hún og gaf góð ráð við grillmennskuna. 


Kjúklingurinn er penslaður með jómfrúarolíu, saltaður og pipraður og svo skellt á heitt grillið, brúnaður að utan á báðum hliðum og svo látinn eldast við óbeinan hita til að elda í gegn. 


Svo var bara að steikja beikonið á grillinu. Beikon verður einhvern veginn ennþá ljúffengara á grilli, sérstaklega þegar það er grillað yfir viðarkolum. 


Og það var ekki af verri endanum vínið sem við smökkuðum með matnum. Baron de Ley Tres Vinas frá 2010. Þetta er spánskt Rioja sem er gert úr þremur mismunandi þrúgum. Það er fallega gullið í glasi, ilmurinn heldur eikaður, með þéttum ávexti á tungu, smá vanillu og eik á tungu, með löngu eftirbragði. Ekki skrítið að þessu víni hefur verið vel tekið!


Svo var bara að raða öllu saman. Setja kjúklingabringurnar á salatið á milli niðursneiddra tómata og papríku, dreifa beikoni á milli og svo aioli yfir.

Mánudagsgrillið getur líka orðið að veislu!

Njótið vel!