Dásamlegt öfugt eldað lambafile á salatbeði með bláberjum og sherrívinagrettu - og með cheddarostsgratíni

Íslenskt lambakjöt er dásamlega ljúffengt. Eiginlega alltaf þegar mig langar til að lyfta mér upp dettur mér að elda eitthvað ljúffengt og þá leikur lambakjöt eiginlega alltaf stórt hlutverk. Og þó að íslenskt lambakjöt sé í eiginlegum skilningi ekki villibráð - þá er villikeimur af lambinu þar sem það lifir á íslensku hálendi í nokkra mánuði áður en því er slátrað að hausti. 

Og þó mér finnst eiginlega best að langelda til dæmis frampart þá hefur maður ekki alltaf tíma til þess. Þá eru bitar eins lambafilé alveg kjörnir. 

Í þessari færslu reyndi ég að herma eftir aðferð sem ég hef áður reynt með nautakjöti, sjá hérna. Svo kallað "reverse sear". Þessi aðferð byggir á því að salta (marinera) kjötið fyrst í 30-60 mínútur. Þá má einnig líta á þetta sem þurran pækil (dry brine). Því næst er kjötið bakað í ofni við 100-110 gráður þangað til að vissu hitastigi er náð, oftast nokkrum gráðum undir því sem fólk óskar eftir. Í lokin er kjötið steikt á pönnu upp úr olíu eða smjöri til að brúna það fallega að utan. 

Dásamlegt öfugt eldað lambafile á salatbeði með bláberjum og sherrívinagrettu - og með cheddarostsgratíni

Og þó að maturinn hafi heppnast vel, þá fékk ég nokkrar athugasemdir - "hvar er sósan?" Hérna var vinagrettan látin duga. Og kjötið var það mjúkt að ekki þurfti á sósu að halda.

Fyrir sex 

1400 g af lambafilé

2-3 msk góð jómfrúarolía

góð lambakryddblanda að eigin vali (þessi (Yfir holt og heiðar) gæti komið aftur á markað von bráðar). 

1 msk blóðberg

1 msk salt 

pipar eftir smekk. 

blandað salat (að sjálfsögðu íslenskt)

1/8 haus rauðkál

handfylli ferskt bláber

1/4 agúrka

1 box piccóló tómatar

handfylli ristaðar valhnetur

salt og pipar

Fyrir vinagrettuna

4 msk góð jómfrúarolía

1 msk sherrý edik

1 msk birkisíróp

1 tsk dijon sinnep

1 hvítlauksrif

salt og pipar

1 kg kartöflur

400 ml rjómi

200 g cheddarostur

2 hvítlauksrif

salt og pipar

Það er gaman að segja frá því að kryddblandan sem ég bjó til, Yfir holt og heiðar, kemur aftur á markað, lítillega endurbætt, hjá Kryddhúsinu fljótlega. Þangað til má í raun nota hvaða kryddblöndu sem er - t.d. lambaveisluna frá Kryddhúsinu. Sú blanda er ágætur millileikur. 

Ég byrjaði á því að nudda olíu, kryddi og svo salti inn í lambakjötið og leyfði því að standa í 30 mínútur.

Á meðan var að huga að kartöflunum. Sneiddi þær eins þunnt og ég gat. Velti þeim upp úr smá hvítlauksolíu og raðaði í eldfast form. Saltaði og pipraði og hellti rjómanum yfir.

Ég er hrifinn af þessum osti. Bæði er hann bragðgóður og bráðnar vel - en hann brúnast líka fallega í gratínum. 

Verið rausnarleg með ostinn! Gratínið er svo bakað í ofni í klukkustund við 180 gráður. Það er ágætt að hafa álpappír yfir fyrstu þrjú korterinn eða svo, annars er hætt við því að osturinn brúnist um of.

Það er svo í ljómandi lagi að láta gratínið standa úti á borði í 10 mínútur eða svo áður en maður gæðir sér á því. Allir vita hversu heitar kartöflur geta orðið.

Svo var að gera vinagrettuna. Það er einfalt, bara blanda saman í skál og hræra vandlega saman.

Ég notaði að sjálfsögðu íslenskt salat sem beð fyrir kjötið. 

Þegar kjötið hafði náð 46 gráðum í kjarnhita var það tekið úr ofninum og steikt í smjöri og brúnað fallega að utan.

Þá var það sneitt í heldur þunnar sneiðar og lagt ofan á salatbeðið ásamt þunnt skornu rauðkáli og kirsuberjatómötum.

Ég þurrristaði handfylli af valhnetum og muldi yfir. 

Til að setja punktinn yfir i-ið stráði ég handfylli af bláberjum og rifnu oregano yfir lambið og sáldraði svo vínagrettunni yfir.

Með matnum drukkum við flösku af Matua Pinot Noir frá Nýja Sjálandi. Þetta er ljómandi rauðvín, þægilegt, milt Pinot með ávaxtakeim, sem fer afar vel með lambakjöti. 

Þetta var sérstaklega ljúffeng máltíð!

Bon appetit!

-------

Flest hráefnin í þessari færslu fást í verslunum Hagkaupa

Fleiri borgarar; Með portobello sveppum, gráðaosti og karmelliseruðumrauðlauk

Það þykir nú kannski ekki merkilegt að raða inn færslum um hamborgara hverri ofan í aðra en þar sem ég er sérstakur áhugamaður um hamborgara finnst mér það vel við hæfi. Ég var nýverið með færslu um hamborgara sem ég grillaði þegar við vorum í sumarhúsi í Danmörku. Þá hafði okkur verið fært safn af ostum úr Dölunum - sem voru mjög ljúffengir. Einhverjum blöskraði að ég hefði haft með mér osta til Danmerkur - en ekki gat ég látið þá fara til spillis, þeir voru alltof góðir til þess!

Þessir voru gerðir fyrr í sumar en að einhverri ástæðu hafði mér láðst að skella henni inn - fyrr en núna. Þeir sem eru grænmetisætur þá er þetta klassísk aðferð við að njóta einhvers sem gæti líkst hamborgara - að nota stóran portobello svepp í staðinn fyrir kjötið. En hví ekki að sameina þetta tvennt - gott nautakjöt og svo safaríkan svepp smurðan með hvítlauksolíu og fylltan með mygluosti? Já, hvers vegna ekki?

Meiri borgarar; Með portobello sveppum, gráðaosti og karmelliseruðum rauðlauk

Þetta er í raun afar einfalt - en það er tímafrekt að karmellisera lauk. En það finnast aðferðir til að svindla og kaupa sér tíma. Vík að því síðar.



Sveppirnir voru hreinsaðir, stilkurinn fjarlægður. Penslaðir með hvítlauksolíu og svo setti ég vænar sneiðar af bláum kastala.

Fullt af tómötum, blönduðu salati og rauðlaukssneiðum (já, bæði ferskum og karmellisseruðum) var raðað á disk.



Tveir heilir laukar voru skornir niður og svo steiktir í vænni klípu af smjöri. Það tekur 30-40 mínútur að karmellisera lauk vilji maður ekki stytta sér leið. Þá er mikilvægt að steikja laukinn við lágan hita og forðast að laukurinn brúnist. Og þetta tekur langan tíma - margar uppskriftir skrökva og segja að þetta sé hægt á korteri eða svo - en svo er ekki! Hinsvegar stytti ég mér leið. Eftir að hafa steikt laukinn í 10 mínútur, þar til að hann varð mjúkur og glansandi hellti ég 2-3 msk af góðu hlynsírópi og leyfði að malla í nokkrar mínútur.



Kjötið var kryddað með tilbúinni kryddblöndu, Bezt á Borgarann frá Skerjaveri, saltað lítillega til viðbótar. Ég fékk þetta sent frá þeim til smökkunar og finnst þetta prýðisgóð blanda. Svo raðaði ég sneiðum af sænskum cheddarosti frá Kviabille sem mér finnst passa sérstaklega vel á hamborgara.



Girnilegt, ekki satt.



Með matnum drukkum við Masi Campofiorin frá 2008. Þetta vín hef ég drukkið nokkrum sinnum áður. Þetta er vín frá Ítalíu, svæðinu í kringum Feneyjar. Vínið er blanda úr fjórum þrúgutegundum; Corvina, Rondinella, Molinara og Rossignola þrúgum. Það er kirsuberjarautt í glasi. Á tungu ávaxtaríkt og ferskt, örlítil sýra og tannín. Góð fylling og langt eftirbragð. Ljómandi gott vín!

Á myndinni hafði ég stillt sveppnum upp við hliðina hreinlega af fagurfræðilegum ástæðum. Hann var auðvitað hafður með á hamborgaranum. Dásamlegt!

Bon appetit!

Sunnudagsbrunch - eiginlega heilög stund

Sunnudagsmorgunverður hefur frá því að ég var lítill verið nánast heilagt móment.

Pabbi minn er mikil brönsmaður og hefur í gegnum árin eldað marga frábæra morgunverði - allt frá brauði ríka mannsins í flóknar eggjakökur eldaðar á pönnu en kláraðar á grilli - eiginlega alltaf alveg frábært hjá gamla.

Ég hef haldið þessu áfram í mínum búskap og geri mikið af því að gera eitthvað sniðugt á sunnudagsmorgnum. Yfirleitt er þetta einhver útgáfa af enskum morgunverð - en stundum á ég það til að gera amerískar pönnukökur eða ommilettu.

Í morgun var þetta með léttara móti - jólaátið að fara hefjast og maður er svona að reyna að stramma sig af - þó af veikum mætti - 2 brauðsneiðar ristaðar í ristabrauðsvélinni minni. Smurðar með kotasælu, saltað og piprað, og söxuðum púrrlauk og graslauk stráð yfir. Tvö egg eru steikt á pönnu - Sunny side up (eins og þeir segja í USandA) og lagt ofan á. Skorið í gegnum rauðuna og dreifa henni vel yfir.

Einfalt og gott. Gerði þetta líka fyrir konuna mína en setti gróft Dijon sinnep hjá henni. Ég held að hún hafi
bara fílað þetta.

Ekkert vín með morgunmatnum - bara vatn og kaffi. Helvítis!