Þrenns konar blinis með heimaunnum laxakavíar með sýrðum rjóma - lauk og graslauk, radísum og dilli og svo kóríander og mandarínuolíu

Það tók mig mörg ár að læra að njóta kavíars. Eins og flestum fannst mér þetta skrítinn matur, oft alltof saltur og stundum smá slepjulegur. En af einhverri ástæðu er þetta hráefni hátt skrifað í heimi matargerðar og sér í lagi í heimi nautnaseggja. Styrjukavíar er sá kavíar sem er hvað mest eftirsóttur og er geysilega dýr. Ég las á netinu að verðið á dýrasta kavíarnum hlypi á hundruðum þúsunda fyrir kílóið - jafnvel meira. 

En þessi færsla er ekki saga um dýrasta kavíar í heimi. Hún er smásaga um hvernig má búa til úrvals mat - hreinan lúxus úr laxahrognum sem oftar en ekki eru ekki nýtt. 

Á mínu heimili er það eiginkonan mín, Snædís, sem sér um alla stangveiði - ALLA stangveiði. Ég er alræmd fiskifæla og arfaslakur á flugustöng. Óviðbjargandi. En sem betur fer er ég einkar vel giftur maður. Þennan myndarlega lax sótti konan mín í Affallið um liðna helgi. 

Og þegar heim var komið og ég var að verka fiskinn blöstu við þessa boldungsstóru hrogn. Og það kom eiginlega alveg flatt upp á mig, ég hafði ekki séð svona stæðileg laxahrogn áður. Myndin er af lélegum gæðum - en það er hægt að sjá að þarna eru þúsundir stórra laxahrogna. Og það kom ekki til álita að henda þessu í ruslið - ónei! 

Þannig að úr varð þessi máltið! Og kannski nokkrar fleiri! 

Þrenns konar blinis með heimaunnum laxakavíar með sýrðum rjóma - lauk og graslauk, radísum og dilli og svo kóríander og mandarínuolíu.

Fyrir blinis (ca 25 stk)

200 g bókhveiti

200 g hveiti

2 egg

200 ml mjólk

200 ml rjómi 

150 ml vatn

1 poki þurrger

2 tsk sykur

1 tsk salt

Heimaunnin laxahrogn

700 g laxahrogn

1,5 l vatn

200 g salt

Ég ætla ekki að skrökva - þetta var smá fyrirhöfn. Sérstaklega vegna þess að ég hafði aldrei gert þetta áður - en maður er fljótur að læra. Ég notaði leiðbeiningar frá Frosta - skvassfélaga mínum.

Hrognin eru lögð í volgan saltpækil í 30 mínútur. Hann er gerður með því að leysa saltið upp í u.þ.b. 35-38 gráðu heitu vatni. 

Þá er saltpæklinum hellt frá í aðra skál og hann geymdur um stund. 

Hrognin eru svo nudduð undir rennandi volgu vatni (helst undir skál og sigti) þangað til að þau losna úr himnum sínum. Best er að taka smá bita í senn og rúlla þeim varlega, en þó með ákveðnum hætti á milli fingranna. Þannig losnar himnan sem umlykur eggin - eggin sökkva til botns en himnan flýtur ofan á. 

Þetta tekur dágóða stund en þegar maður áttar sig á því að eggin sjálf eru déskoti harðgerð - tekur þetta skemmri tíma. Biðst aftur afsökunar á lélegum myndgæðum. 

Næsta skref er að skola hrognin og svo leggja þau aftur í saltpækilinn í um 10 mínútur. 

Þau eru svo að lokum færð yfir í sótthreinsaðar krukkur og geymdar í kæli. Frosti segir að þau ættu að geymast í nokkrar vikur.  

Þá er best að vinda sér í að útbúa blinis - pönnukökurnar. Þessar pönnukökur eru frábrugðnar venjulegum pönnukökum að því leyti að notast er bókmjölhveiti - sem er í raun ekki hveiti heldur skyldara tegundum - eins og kerfli og rabbabara. Það er ögn biturt á bragðið sem ég held að sé hugsað til að veita mótvægi við seltuna og ferskan sjávarkeiminn sem kemur  af hrognunum. 

Fyrst er að vekja gerið í mjólkinni og sykrinum. Þegar það hefur vaknað er rjómanum blandað saman við. Þurrefnin eru svo sett skál og tveimur eggjarauðum bætt saman við. Hrært saman ásamt rjómamjólkinni í þykkt deig. Vatninu er svo bætt varlega saman við þangað til að komið er deig sem minnir á vöffludeig - eða heldur þykka málningu. Látið hefast í tvær klukkustundir. 

Þegar deigið er tilbúið eru eggjahvíturnar næstum stífþeyttar og svo blandað varlega saman við. Það er mikilvægt að slá ekki loftið úr eggjahvítunum. 

Næsta skref er að hita pönnuna, bletta með smjöri og byrja að baka. 

Þær hefast fallega á pönnunni. 

Svo er bara að baka þangað til að það er komið nóg fyrir alla. 

Ég hrærði sýrða rjómann aðeins upp. 

Svo var bara að útbúa áleggið - við vorum með ýmis konar valmöguleika; rauðlauk, radísur, tómat, sýrða gúrku, dill, steinselju, graslauk og þar fram eftir götunum. 

Ég veit ekki um ykkur, en mér finnst hrognin heillandi. 

Hefð er fyrir því að drekka kampavín með blínis en við áttum það ekki til þannig að við drukkum þetta ljúffenga hvítvín með. Mér fannst það passa vel - þar sem Casa Rojo El Cordo del Circo er frískandi og bragðgott vín í góðu jafnvægi. 

Við byrjuðum á því sem myndi teljast klassík: sýrður rjómi, rauðlaukur, laxahrogn og svo graslaukur. 

Næst var það svo sýrður rjómi, radísur, laxahrogn og dill. 

Við fengum þessa olíu gefins nýverið - þetta er jómfrúarolía - Olio Principe frá Sikiley og er bragðbætt með mandarínum. Ég hef aldrei bragðað hana áður og hún kom mér verulega á óvart. 

Svo var það þessi - mér fannst hún vera sigurvegari kvöldsins; sýrður rjómi, laxahrogn, mandarínuolía og svo kóríanderlauf. 

Þetta var alger veisla! 

Þið verðið að prófa! Það er algerlega þess virði að varðveita laxahrogn og búa til veislumat úr þeim! 

------

Flest hráefnin í þessari færslu fást í verslunum Hagkaupa

Dásamlegt og eldsnöggt taílensk nautasalat með chilli, radísum og seiðandi kryddjurtum.

Ég rakst á þessa uppskrift í bók sem ég pantaði nýlega á Amazon - Prime: The Beef Cookbook eftir Richard H. Turner. Þetta er ótrúlega girnileg bók og það er eiginlega svo að mann langar til að laga hverja einustu uppskrift í bókinni. Ég fór þó að sjálfsögðu ekki alveg eftir uppskriftinni - en hafði hana til hliðsjónar - þannig finnst mér best að nota matreiðslubækur, sem innblástur, til að gefa mér hugmyndir um eitthvað sem mig langar til að þróa áfram.

Þetta er nokkuð þekkt uppskrift og hún er til í ótal útgáfum. Þetta er salat fyrir kjötætur - þarna eru ljúffengar marineraðar þunnt skornar kjötsneiðar umvafðar fersku grænmeti og frískandi kryddjurtum. Og fyrir forfallna kjötætu þá er þetta salat að mínu skapi - auðvitað er ég alæta (omnivore) en mér finnst erfitt að hugsa mér lífstíl þar sem ég skerði kost minn svo að ég borði einvörðungu grænmeti (vegetarian), hvað þá að gerast vegan. Ekki að ég hafi nokkuð á móti fólki sem velur að sleppa því að borða kjöt, fisk eða fugl eða velur ákveðnar afurðir sem það kýs að sleppa úr matarræði sínu. Það er fegurð í fjölbreytileikanum!

Við kjötæturnar verðum þó að horfast í augu við þá staðreynd að til þess að við njótum kjöts þarf einhvað dýr að láta lífið. Og mér finnst auðveldara að borða kjöt af dýri sem ég veit að hefur lifað góðu lífi, eins og íslenska lambið og íslenska nautið. Og þó að nokkrir grísa- og kjúklingaframleiðendur komi vel fram við skepnur sínar er langt í land að þetta sé í nægilega góðu lagi. Þarna þarf að gera bragarbót á því ég er sannfærður að flestir neytendur vilja að farið sé vel með dýrin sem við ætlum síðan að leggja okkur til munns. Er það ekki?

Dásamlegt og eldsnöggt taílensk nautasalat með chilli, radísum og seiðandi kryddjurtum

Kosturinn við þessa uppskrift er ekki bara hversu ljúffeng og falleg hún er - hún er einnig fljótleg. Marineringin er fljótgerð og ekki þarf að marinera kjötið lengi - bara þann tíma sem tekur grillið að hitna. Og áður en maður veit af er komin veisla.

Fyrir fjóra

Hráefnalisti

600 g nauta ribeye
1/2 rauðlaukur
5 radísur
75 g blandað salat (einn poki)
250 g kirsuberjatómatar
1/2 agúrka
1/2 gulrót
handfylli ristaðar salthnetur
1 msk sesamfræ
1 rauður chili
handfylli basil
handfylli mynta
handfylli kóríander

4 msk jómfrúarolía
2 msk ferskur sítrónusafi
2 hvítlauksrif
5 cm engifer
1/2 rauður chili
1 msk nam plah (fiskisósa)
2 msk soyasósa
1 msk sesamolía
1 msk hlynsíróp
salt og pipar

Byrjið á því að skera kjötið í þunnar sneiðar

Hakkið hvítlaukinn og engiferið í matvinnsluvél eða með rifjárni, eða bara skerið hann smátt niður. Bætið chilipiparnum, soyasósunni, fiskisósunni, sítrónusafanum, hlynsírópinu, sesamolíu og salti og pipar og blandið vel saman.

Ég setti svolítið af marineringunni á disk og lagði svo kjötsneiðarnar ofan á. Mér fannst ég vera rosalega sniðugur að hafa fundið upp svona tímasparandi aðferð til marineringar.

Setjið svo nóg af marineringu ofan á kjötsneiðarnar og látið marinerast í 15 mínútur á meðan grillið hitnar. 

Sneiðið grænmetið niður næfurþunnt.

Grillið það svo í mínútu eða svo á hvorri hlið rétt til að brúna það að utan.

Látið það svo hvíla um stund, og kólna aðeins, áður en það er lagt ofan á salatið.

Það er um að gera að nota sólardagana til að njóta lífssins. Ég er einkar hrifinn af Piccini Memoro vínunum - og varð ennþá hrifnari af þeim þegar ég heimsótti vínekrurnar þeirra í vor og var meira að segja boðið út að borða af Piccini fjölskyldunni. Segi ykkur meira frá því fljótlega. Þetta rósavín frá Piccini er einstaklega ljúffengt - það er fallegt á litin, ávaxtaríkt og létt - og passar fullkomlega á svona sumardögum.

Svo er bara að raða salatinu saman. Fyrst græn lauf, kirsuberjatómata í helmingum. Leggja svo kjötið ofan á. 

Því næst gulrætur sem ég flysjaði niður, þunnts neiddan rauðlauk, radísur, chili og salthnetur.

Að lokum dreifði ég restinni af marineringunni yfir salatið, svo þurrristuðum sesamfræjum og svo fullt af ferskum kryddjurtum. 

Ekkert eftir nema að skála og njóta! 

Bon appetit! 

Safarík T-bone nautasteik með tómat-estragonsósu og blönduðu grænmeti

Það er mikið um að vera á heimilinu um þessar mundir. Ég hef verið í leyfi frá minni hefðbundu vinnu á gigtardeildinni í Lundi og sinni núna bókinni minni í fullri vinnu og aðeins rúmlega það. Ég þarf reyndar að vinna í næstu viku en þá verð ég aftur á barnagigtardeildinni. Skrítið að segja það að en ég sakna alltaf pínulítið vinnunnar minnar - þó svo að mér finnst alveg meiriháttar að vera að elda - don't get me wrong! Þetta eru mikil forréttindi að finnast bæði vinnan sín og áhugamálin svona skemmtileg!

Ég er, eins lesendur síðunnar kannski vita, mikill aðdáandi bernaise sósu - ætli það sé ekki sú sósa sem ég hef bloggað hvað mest um, enda er það ekki skrítið þar sem hún er algerlega frábær, a.m.k. að mínu mati. Hér var hún elduð eftir kúnstarinnar reglum, sjá hér. Hérna reyndi ég að gera létta útgáfu, sjá hér. Hér var hún að hætti Úlfars Finnbjörnssonar - en borin fram með konfiteruðu lambalæri, sjá hér. En þó að bernaisesósa sé góð þá eru líka til aðrar góðar sósur til að hafa með grilluðu nautakjöti (skipta sennilega þúsundum) og þessi er einkar ljúffeng. Hana hef ég gert nokkrum sinnum áður og hún á sérstaklega vel við þegar það er heitt er í veðri.

Veðrið er búið að leika við okkur síðastliðna daga og það hefur ekki verið neitt vandamál að vera úti að elda. 

Safarík T-bone nautasteik með tómat-estragonsósu og blönduðu grænmeti

Það væri nú réttara að kalla þetta L-bein steikur þar sem það var búið saga annan hlutann af T-inu af.

 Byrjaði á því að gera sósuna - sem er létt og frískandi.

Tómatsósan er fremur einföld. Fyrst er að hakka niður fjóra rauða tómata. Sett í skál. Þá er hálfur rauðlaukur, einn smár skarlottulaukar, tvö hvítlauksrif skorin smátt niður og bætt í skálina með tómötunum. Tveimur matskeiðum af góðri tómatsósu er bætt saman við, einnig safa úr hálfri sítrónu, tvær tsk af Worchestershire sósu (prófaðu að segja það hratt), tvær tsk af grófu sinnepi (djion/skánskt), nokkrar hristur af Tabascó sósu og loks saltað og piprað eftir smekk. Svo setti ég eina msk af hökkuðum graslauk og eina msk af fersku estragoni. Blandað vel saman og látið standa í ísskáp í rúma klukkustund.

Steikurnar voru penslaðar með olíu og saltaðar vel og pipraðar. Mér hafði borist sending af íslensku salti frá Saltverk - sem er gert eftir gamalli íslenskri aðferð. Þetta salt er framleitt á Vestfjörðum og er ljúffengt - skarpt og gott! Mæli eindregið með því að við styðjum við bakið á íslenskri framleiðslu! Þetta gefur Maldon saltinu ekkert eftir!

Skar niður ein heilan kúrbít og raðaði í bakka ásamt nokkrum niðursneiddum radísum og nokkrum aspasspjótum sem höfðu orðið afgangs síðan daginn áður. Olía, salt, pipar og svo sítrónusneiðar.
Grillað í nokkrar mínútur. Smá hvítvíni skvett á grænmetið undir lokin.

Grillað við öskrandi hita eina til tvær mínútur á hvorri hlið þangað til medium rare.

Bjútiful!

Raðað á disk.

Þetta er í annað sinn sem ég smakka þetta vín. Baron de Ley Finca Monasterio frá því árið 2009. Þetta er spánskt vín frá Rioja héraði. Vínið gert úr 80% tempranillo þrúgum en blandað 20 prósent Cabernet Sauvignion. Vínið er dumbrautt og þykkt í glasi. Ilmurinn nett kryddaður með ríkum ávexti. Bragðið með svipuðum tónum - mjúk fylling, aftur dökk ber og jafnvel smá súkkulaði. Virkilega ljúffengt vín.

Tími til að njóta!