Lífið í sóttkví: Dásamleg nautarifjakássa með rauðvíni, tómat og cassislíkjör og penne pasta

Þetta er ótrúlegir tímar sem við lifum á í dag. Það er óhætt að segja að heimurinn sé að breytast dag frá degi. Sjálfur hef ég verið í sóttkví ásamt fjölskyldu minni, fyrst heima hjá mér og svo nú í sumarhúsi foreldra minna í Kjósinni. Það var gott að skipta um umhverfi. Það er erfitt að vera í sóttkví. Og ég veit líka hvað það er erfitt að vera í veikur í einangrun. Það veit ég frá fyrstu hendi þar sem ég hef tekið þátt í því verkefni að vitja Covid-19 veikra sjúklinga í heimahúsi auk þess að sinna gigtarsjúklingum mínum með fjarlækningum. Þetta er krefjandi en á sama tíma mjög gefandi verkefni. Ég er einkar þakklátur að fá að taka þátt í þessu og fá að sinna öllu þessu fólki. Þetta er tími til að standa saman og styðja hvert annað. 

Ég hef líka notað tímann til að dunda mér í eldhúsinu. Það er gott að vinna heima vitandi að það bíður ljúffeng máltíð í lok dags. Þessi nautarif fann ég frystinum. Þau eru beint frá bónda.

Þessa máltíð eldaði ég á miðvikudagskvöldið - sem var þá þriðji dagur í sóttkví. 

Lífið í sóttkví: Dásamleg nautarifjakássa með rauðvíni, tómat og cassislíkjör og penne pasta

Hráefnalisti (fyrir sex - en þetta dugar vafalaust fyrir fleiri)

2 kg nautarif

3 sellerísstangir

5 gulrætur

2 gulir laukar

5 hvítlauksrif

2 msk Edmond Fallot rauðvínsedik

4 msk hveiti (bragðbætt með salti, pipar og hvítlauksdufti)

4 msk jómfrúarolía

1/2 flaska gott rauðvín

3 dósir niðursoðnir tómatar

4 msk ítölsk kryddblanda (hefði notað kryddvöndul en var í sóttkví)

600 ml nautasoð

salt og pipar

500 g Rustichella d'Abruzzo Penne

Það er ekki leiðinlegt að elda úr svona hráefni. Þetta nautakjöt var beint frá býli.

Fyrst er að velta kjötinu upp úr bragðbættu hveiti.

Svo er kjötið brúnað að utan í nokkrar mínútur þangað til að það hefur tekið á sig fallegan lit.

Næst er að skera grænmetið; gulræturnar gróflega, laukinn, selleríið, hvítlaukinn heldur fínt og mýkja í pottinum. Þá er að bæta kjötinu aftur í pottinn og hella edikinu saman við og láta það sjóða niður og nudda botninn á pottinum til að ná upp kraftinum sem er fastur á botninum.

Næst er að bæta rauðvíninu saman við - ég setti hálfa flösku eða svo. Sauð upp áfengið og bætti svo niðursoðnum tómötum saman við ásamt nautasoðinu.

Villi Bjarki hefur verið afar áhugasamur um að hjálpa mér við mér við matargerðina. Hann sá um að krydda matinn.

Bætti smá skvettu af Cassis Noir De Bourgogne - þetta er ljúffengur sólberjalíkjör frá Búrgúndarhéraði í Frakklandi. Hann er einkar ljúfur á bragðið með djúpt sólberjabragð.

Svo er bara að láta suðuna koma upp og setja svo pottinn inn í 150 gráðu heitan ofn og leyfa honum og dvelja þar í fjórar til fimm klukkustundir.

Það er mikilvægt að sjóða pastað í ríkulega söltuðu vatni.

Kássan er tilbúin þegar beinin renna auðveldlega frá kjötinu. Svo er bara að bera veisluna á borð.

Eins og ég nefndi hér að ofan þá var þessi réttur eldaður fyrir fjölskylduna en hún dugar fyrir fjöldann allan af fólki - ég hefði boðið vinum og vandamönnum en þar sem við erum í sóttkví þá urðum við lögum samkvæmt að draga línurnar.

Með matnum nutum við Masi Nectar Campofiorin sem er frá sveitunum skammt fyrir utan Verónaborg á norðanverðri Ítalíu. Þetta er sérstaklega ljúffent vín. Hugur minn leitar oft til Ítalíu - ekki bara vegna þess að ég hef heimsótt þennan framleiðenda, og ekki bara vegna hve vænt mér þykir um Ítalíu - og hef farið þangað í ferðalög reglulega liðna áratugi, og ekki bara vegna þess hversu dásamlegur maturinn þeirra er, vínið og menningin - en þá sérstaklega núna - í ljósi þeirrar eldraunar sem þeir eru að ganga í gegnum. 

Þetta var dásamleg máltíð.

Og gerði sóttkvínna léttari!

Verði ykkur að góðu.

-------

Flest hráefnin í þessari færslu fást í verslunum Hagkaupa

Penne með Ragú alla Bolognese - Friðheimaútgáfan fyrir tuttuguogfimm - með alvöru tómtöum

Okkur fjölskyldunni var boðið með í Páskahúsið í ár. Einhver kann að spyrja sig hvað eða hvar það er, en að fara í páskahúsið er hefð í fjölskyldu kærustu tengdaföður míns. Húsið sjálft er staðsett í Leirársveitinni.. Þar hafa systurnar Dórótea, Helga og Margrét hist árlega síðustu tvo áratugi með mökum, börnum og barnabörnum. Þetta er helgi mikilla vellystinga og vel gert við sig í mat og drykk.

Ragú alla bolognese er matur sem getur bæði verið hvunndags og einnig veislumatur. Þegar verið er að elda fyrir marga þá er kjörið að gera kássu - en hún verður auðvitað að standa undir nafni.
Þannig að auðvitað komu eingöngu frábær hráefni til greina.

Verkefnum er deilt á milli fjölskyldumeðlima. Við hjónin tókum að okkur að gera Ragú alla bologense og ekki bara hvaða kássu sem er. Í þetta sinn duttum við í lukkupottinn og fengum helling af tómötum frá Friðheimum. Og þeir eru ljúffengir.

Knútur sonur Dóróteu er, ásamt Helenu eiginkonu sinni, eigandi Friðheima sem flestir landsmenn þekkja vel. Þau hafa framleitt tómata síðustu 23 árin við ákaflega góðan orðstýr og hafa vaxið eftir því. Fyrir um 10 árum opnuðu þau dyr sínar fyrir ferðamönnum; fyrsta árið komu 900 ferðamenn í heimsókn að kynna sér tómataræktunina. Það er óhætt að segja að þau hjónin og börnin þeirra fimm hafa slegið rækilega í gegn - en í fyrra sóttu tæplega 160 þúsund gestir þau heim. Þar er þeim sýnd ræktunin og svo fá þeir að gæða sér á framleiðslunni á veitingastaðnum sem er innan um tómataplönturnar.

Ég hef komið í Friðheima nokkrum sinnum og notið veitinganna sem þar eru reiddar fram. Svo tókum við þar upp einn þátt síðastliðið sumar sem sýndir voru á ÍNNtv. Knútur er mjög ánægður með þessa mynd sem fylgir youtube myndbandinu.

Penne með Ragú alla Bolognese - Friðheimaútgáfan fyrir tuttuguogfimm - með alvöru tómötum

2,5 kg nautahakk
3 kg tómatar
1 rauður laukur
5 gulrætur
4 sellerístangir
5 msk jómfrúarolía
6 msk tómatpúre
2 flöskur rauðvín
1 l vatn
30 ml nautakraftur
5 lárviðarlauf
5 greinar rósmarín
5 greinar oregano
4 greinar timjan
1 pakki fersk steinselja
4 msk kakóduft
1 planta af fersku basil
salt og pipar

2,5 kg af pasta
Nóg af parmaosti
Góð jómfrúarolía

Ég byrjaði á því að steikja niðurskornar gulrætur, lauk, sellerí og hvítlauk í jómfrúarolíu í nokkrar mínútur. Saltaði svo og pipraði. Ágætt er að setja lárviðarlaufin strax saman við. 

Settti svo grænmetið til hliðar og brúnaði kjötið. Gæta þarf þess að setja ekki of mikið í einu - við viljum steikja nautahakkið - ekki sjóða það!

Helena kom með nóg af tómötum í réttinn. Þeir eru sætir og safaríkir.

Ég skar þá bara gróflega niður og setti þá pottinn. Þeir munu leysast upp að mestu við eldunina.

Ég setti tvær rauðvín, frá Bardolínó sem er við Gardavatnið - ágætis borðvín. Sauð upp vínið í nokkrar mínútur áður en ég setti vatn og nautakraft útí. Saltaði og pipraði.

Setti síðan ferskar kryddjurtir útí pottinn. Almennt hefði ég bundið þetta upp í vöndul en ég átti ekki neitt band. Þannig að það varð bara veiða upp greinarnar áður en maturinn var borinn fram. 

Auk tómatanna og rauðvínsins þá var þetta eitt af leynivopnunum. Að setja smá súkkulaði saman við - með því bætir maður bæði dýpt og fyllingu - án þess þó að maturinn fái keim af súkkulaði. 

Svo er bara að láta kássuna krauma við lágan hita í tvær klukkustundir eða svo og leyfa brögðunum að kynnast og taka sig.

Loks er bara að sjóða vatn í stórum potti - sjóða pastað eftir leiðbeiningum þangað til að það er al dente - aðeins undir tönn.

Með matnum naut ég þessa víns - Masi Brolo Campofiorin Oro frá því 2013. Þeir sem sáu fyrri Ítalíu-þáttinn á Sjónvarpi Símans Premium, vita að ég heimsótti Masi í Veróna og fékk að kynnast forstjóranum Sandro og syni hans Raffele. Mér fannst vínin þeirra góð fyrir en eftir að hafa heimsótt fjölskylduna og notið einstakrar gestrisni þeirra, þykir mér líka vænt um þessi vín. Þetta vín er frábrugðið venjulega Campofiorin að því leyti að þetta vín hefur Oseleta þrúguna - sem er staðbundin þrúga sem hefur verið ræktuð frá því á tímum Rómverja. Hún féll í gleymsku þangað til að Sandro fann hana þegar hann var í heimsókn hjá vínbónda nokkrum. Síðan þá hefur hann unnið að því að rækta hana upp aftur og kynna hana aftur fyrir heiminum.

Þetta var einstaklega vel heppnuð máltíð.

Verði ykkur að góðu!

Læknisráð í eldhúsinu: Dúndur nautakjötsósa með penne pasta fyrir fjölda gesta

Ítölsk kjötsósa! Þetta er uppskrift sem ég hef bloggað um nokkrum sinnum áður. Þetta var ein af fyrstu færslunum sem ég setti upp á heimasíðuna mína - þegar ég var ekki búinn að blogga nema í rúma viku - sjá hérna. Og það voru engar myndir á blogginu mínu á þeim tíma. Þær komu síðar! Rúmum þremur árum síðar, sjá hérna, notaði ég nautahala í staðinn fyrir lambakjöt. Þegar bloggið mitt varð fimm ára - valdi ég þessa uppskrift sem bestu uppskriftina á síðunni minni síðustu árin. Er þetta þá ekki komið gott! Þarf eitthvað að blogga um þetta meira? Er eitthvert vit í því að tala um þessa uppskrift enn einu sinni enn?

Og ... svarið er að sjálfsögðu: JÁ! Þessi uppskrift eins og margar aðrar hafa tekið breytingum í gegnum árin, kannski ekki svo mikið varðandi innihald heldur mest vegna þess að í hvert skipti sem ég geri þessa uppskrift uppgötva ég eitthvað nýtt við hana. Og þessi færsla er því meira tileinkuð aðferðafræðinni um hvernig góð kássa er gerð! Og þann lærdóm má auðvitað færa á milli uppskrifta. 

Í þessari færslu nota ég nautaframpart - ekki vegna þess að ég kýs það umfram lambakjötið, alls ekki, heldur var það bara vegna þess að ég komst ekki í gott lambakjöt í tæka tíð til að nota í uppskriftina. Svo spilaði líka inní að ég nota nautamergbein til að gefa kássunni kraft og dýpra bragð. Eitthvað sem ég lærði þegar ég var að elda osso buco um daginn. Ástæða þess að sú uppskrift er svo góð stafar einmitt af því að mergurinn leysist upp í kássunni og leggur henni til mikið "umamibragð".

Fyrir þá sem ekki vita hvað umami er - þá er það eitt af þeim brögðum sem við skynjum á tungunni auk salts, sætu, beiskju og sýru. Umami eitt og sér bragðast kannski ekki svo vel en er þess kostum gætt að þegar það kemur saman með öðru bragði lyftir það öllu upp og eykur áhrifin. Fullt af hráefnum hafa umamibragð - soya, miso, tómatar, margur fiskur, ostar og sveppir, sé eitthvað sé nefnt!

Læknisráð í eldhúsinu: Dúndur nautakjötsósa með penne pasta fyrir fjölda gesta

Þessa kássu elda ég alltaf á haustin þegar það fer aðeins að bera á haustlitum og þá er ágætt að borða eitthvað sem vermir manni um hjartarætur.

Notið góðan pott - ég nota alltaf Le Creuset í svona eldamennsku en aðrir pottar ganga auðvitað líka. Ég myndi þó ekki nota potta úr áli þegar verið er að langelda. Það er hætta á því að sýran í tómötunum tæri álið, ekki að ég haldi að það sé hættulegt, en ég tel að það bæti engu við réttinn! 

Byrjið á grænmetinu! Notið blöndu af arómatísku grænmeti; lauk, sellerí og gulrætur (ég bæti alltaf við hvítlauk líka) sem er gott upphaf í flestar súpur, sósur og kássur. Grænmetið leggur vissan grunn í bragðið af kássunni. Í franskri matargerð er þessi grænmetisblanda kölluð mirepoix, soffrito í ítalskri matargerð (hvítlaukur, laukur og sellerí) og refogado (hvítlaukur, laukur og tómatar) í Portúgal. Í kreólamatargerð í Suðurríkjum Bandaríkjanna er hin heilaga þrenning laukur, sellerí og papríka og í Þýskalandi kallast þessi blanda suppengrun (sellerí, púrra og gulrót). 

Notið bita sem þola langa eldun, innihalda bandvef og helst nóg af fitu! Nautaframpartur er kjörin í svona eldamennsku og það er líka kostur að það fer vel með budduna! Þessir bitar eru umtalsvert ódýrari en t,d. entrecoté og lund og því mun ódýrara að halda veislu með þessum mat en ella! 

Og ekki vera hrædd við að nota feitt kjöt. Það tryggir að kjötið heldur mýkt sinni og gefur ljúffengt bragð. 

Mergbein eru ein leið til að auka bragðið. Mergurinn gefur mikið umami bragð í kássuna sem og beinin. 

Ekki setja of marga bita í einu í pottinn. Þá er hætta á að of mikill vökvi renni úr kjötinu og kjötið sýður frekar en að brúnast. Og við viljum brúna kjötið! Saltið og piprið kjötið áður en það er sett í pottinn!

Brúnið kjötið á undan. Hér er ekki hugmyndin að loka kjötinu, heldur gefa því bragð. Að brúna kjöt - þá hvarfast amínósýrurnar í kjötinu saman við sykrurnar og gefa frá sér fjöldann allan af sameindum sem hafa þetta einkennandi bragð og ilm sem við sækjumst eftir. Þetta kallast Maillard hvarfið og er aðeins frábrugðið karmelliseringu þar sem einungis sykrur hvarfast hver við aðra. Oft á tíðum gerast þessi efnahvörf bæði samtímis! 

Liturinn á kjötinu verður fallega brúnn og ég fæ allaveganna vatn í munninn!

Setjið kjötið til hliðar og setjið grænmetið aftur í pottinn og notið vökvann sem fylgir til að skrapa botninn á pottinum. Þarna er krafturinn af kjötinu - "brúningin" sem var rædd hérna að ofan! 

Setjið kjötið ofan í pottinn og hellið öllum vökvanum sem hafði runnið af því saman við. Allt til að fá nóg bragð af kássunni! 

 

Steikið beinin í ofninum á undan á háum hita. Veltið þeim fyrst upp úr smá jómfrúarolíu og saltið vel og piprið. Þetta opnar beinin þannig að þau munu leggja til kraft sem og að mergurinn á auðveldara með að losna og bráðna inn í sósuna. 

Sé hugmyndin að hafa vín í kássunni þá ráðlegg ég eindregið að nota vín sem maður myndi glaður leggja sér til munns. Ég notaði El Coto Rioja frá því 2009 sem er afar gott spánskt rauðvín úr tempranillo þrúgum. Auðvitað hefði mátt nota hvaða vín sem er - bara að það sé gott. Það er ekkert vit í því að nota skemmt vín - það mun bara gera matinn verri! 

Látið kássuna sjóða upp og skafið alla froðu ofan af kássunni. Í froðunni eru prótein sem hlaupa þegar suðan kemur upp og fljóta upp á yfirborðið. Það tryggir að hún hafi tærari/skarpari lit. Hvort það hefur áhrif á bragðið læt ég ósagt. Þetta er samt sagt í öllum uppskriftum um súpur og soð í nær öllum bókum sem ég á svo það hlýtur að vera eitthvað til í þessu! 

Setjið harðgerar kryddjurtir út í snemma í eldunarferlinu. Krydd eins og lárviðarlauf, majoram, rósmarín og tímian þola langa eldun. Steinseljuna má spara þangað til síðar, en mér finnst hún bara svo falleg með. Stönglana af steinseljunni er kjörið að nota í kryddvöndul (bouqet garni) eins og þennan. 

Tómatpúré mun lyfta bragðinu af tómötunum hærra og gefa kássunni meira umamibragð en ella. 

Að nota worschestershire sósu eða soya sósu er líka leið til að auka bragðdýpt og breidd á kássum!

Mikilvægasta hráefnið í góðri kássu er síðan TÍMINN. Eiginlega ekkert kemur í stað þess að gefa sér góðan tíma. Þegar verið er að elda með t.d. framparti þarf að gefa sér tíma til þess að losa um bragðið og til að mýkja kjötið. Fyrstu klukkustundina stífnar kjötið og verður að þéttum bitum eftir tvo til þrjár tíma - þeir verða lungamjúkir og dásamlegir undir tönn! Leyfið kássunni að krauma á lágum hita í langan tíma. Það má líka setja pottinn inn í ofn og leyfa honum að sitja þar bróðurpart úr degi!

Þegar marga gesti ber að garði getur verið stór kostnaðarliður að veita vel. Búkollur eru ágætlega til þess fallnar að draga úr kostnaði við matarboð. Úrval vína í þessu formi hefur stóraukist á síðari árum og hægt að fá mörg góð vín í þessum umbúðum. Í gærkvöldi bauð ég upp á Vina Maipo Cabernet Sauvignion frá Chile. Þetta er prýðisgóð búkolla með dökku og þéttu víni með talsverðu berjabragði.

Svo er lítið annað að gera en að fylla húsið af góðum vinum, setjast niður og skála og borða saman! 

Villtar Villa hjartarkjötbollur með pasta og heimagerðri tómatsósu

Í vikunni barði farandsölumaður að dyrum og bauð til sölu kjöt af villibráð frá Smálöndunum. Ég lét freistast og keypti af honum hakk af villisvíni, elg og hirti. Þannig að látið ykkur ekki bregða ef það verður talsvert um villibráðaruppskriftir hérna í aðdraganda jólanna. Ég er með margar hugmyndir auk þessarar; elgpylsur, villisvínahakk Wellington style, hjartarborgarar, vískíelgskjötbollur og fleira á þessum nótum.

Vilhjálmur Bjarki og ég fórum saman í skvass seinnipart dags og á leiðinni þangað vorum við að ræða um hvað við ætluðum að hafa í matinn. Það kom mér skemmtilega á óvart hvað hann hafði miklar skoðanir á því hvernig kjötbollur átti að gera og sérstaklega gaman að fylgjast með honum minnast Danmerkurferðar snemma í sumar þegar við fórum á lífrænan veitingastað í Ködbyen en þar fékk hann stórar kjötbollur með pasta. Hann var alveg á því að við þyrftum að reyna að gera okkar útgáfu af þeim bollum. Og úr varð þessi réttur.

Hjartarkjöt er heldur fiturýrt og úr því þarf að bæta. Hægt er að bæta við t.d. svínaspekki sem oftast er hægt að nálgast hjá góðum slátrara, eins og vinum mínum í Kjöthöllinni, eða gera eins og ég gerði, að kaupa heldur feitt grísahakk og blanda saman við hjartarhakkið. Grísahakk hefur heldur hlutlaust bragð nema hvað grísafita hefur þann eiginleika að karmelliserast á dásamlegan hátt og verða nánast blómleg á bragðið. Hver man ekki hvaða unun puran af grísasteik hefur að geyma? Grísafita kysst af léttum keim af negul eða rósmarínnál! Ég fæ bara gæsahúð við að skrifa þetta!

Villtar hjartarkjötbollur með pasta og heimagerðri tómatsósu



Það er mjög langt síðan að ég bloggaði um einhversslags kjötbollur, mig rámar í að á árdögum þessa bloggs hafi ég gert - ultimate hreindýrakjötbollur - þá innblásnar af bandaríska sjónvarpskokknum Tyler Florence sem var, og kannski er  enn með, sjónvarpsþætti sem kölluðust Ultimate! Ég gerði mína túlkun af réttinum hans. Og hún var dásamleg. Síðan hef ég gert marókóskar kjötbollur í tómatsósu með broddkúmeni og eggjum sem er í miklu uppáhaldi á okkar heimili. Ég hef meira að segja fengið að smakka orginal útgáfu eldaða af marókóskri vinkonu okkar, Latifu Johnson. Hún rekur núna fyrsta marókóska veitingastaðinn í Malmö - og hefur meira að segja boðið mér að vera gestakokkur þann 12. janúar næstkomandi. Verið velkomin í heimsókn!



Alltént átti ég allt þetta villibráðarhakk. Og í morgun tók ég út hjartarhakk og lét þiðna í rólegheitum á eldhúsborðinu. Auðvitað væri alveg hægt að nota hreindýrahakk í staðinn! Villi var staðráðinn í því að sjá um að elda matinn og það gerði hann; marði einiber, sótti kryddjurtir, hnoðaði kjötið, mótaði kjötbollur, hrærði í tómatsósunni. Og sá var stoltur!



Á myndinni sést klár munur á hjartarhakkinu og svo svínahakkinu. Ég setti hálft kíló af hvoru í skálina.



Bætti síðan við hökkuðum kryddjurtum, laufum af tveimur greinum af rósmaríni, teskeið af fersku tímían, hálfri tsk af blóðbergi, hálfri af ferskri salvíu, hálfri tsk af óreganó, einni msk af hakkaðri steinselju, handfylli af parmaosti og svo þremur msk af góðri jómfrúarolíu. Nóg af salti og pipar auðvitað!

Villi var ljómandi duglegur við að hnoða hakkið saman og sá til þess að allt blandaðist eins vel og hægt var!

Það er eiginlega ekki mögulegt að þetta verði neitt annað en dásamlega gott á bragðið!?!



Villi fékk smá hjálp frá móður sinni að hnoða bollurnar, en verkstýrði þó - var alveg handviss um hvernig stærðin átti að vera og hversu þétt átti að hnoða.



Bollurnar voru síðan steiktar uppúr einni matskeið af smjöri og einni matskeið af jómfrúarolíu þangað til brúnar að utan. Kannski tvær mínútur á hvorri hlið.

Ég hafði undirbúið tómatsósu. Einn smátt hakkaður rauðlaukur, fjögur hvítlauksrif voru steikt upp úr einni matskeið af olíu þangað til að það næstum því fór að brúnast. Þá setti ég tvær dósir af góðum niðursoðnum tómötum saman við, tvær msk af balsamediki, tvær msk af tómatsósu, salt og pipar, eina msk af fljótandi villibráðarkraft, eina msk af fljótandi nautakrafti, hálfa tómatdós af vatni og tvær msk af hakkaðri steinselju. 

Þegar kjötbollurnar voru steiktar lagði ég þær í eldfast mót sem hafði verið penslað með hvítlauksolíu. Hellti síðan hálfu glasi af rauðvíni útá pönnuna og sauð upp kraftinn og hellti saman við sósuna sem ég síðan blandaði saman með töfrasprota. 

Hellti síðan sósunni yfir bollurnar. Villi dreifði síðan einum mozzarellaosti yfir ásamt 4 msk af rifnum parmaosti. 

Bakað í ofni í 30 mínútur þangað til að osturinn er bráðnaður og húsið ilmar eins og hreinasta dásemd!

Borið fram með penne pasta sem er uppáhald sonarins. Ég ætlaði að hafa polenta með parmaosti en Villi hafnaði því og því varð pastað fyrir valinu og engin varð svikinn af því!

Með matnum drukkum við þetta fyrirtaks rauðvín sem við sóttum til Kaupinhafnar þar sem við vorum á rölti í gær í leit að jólakjólum fyrir stelpurnar á heimilinu!Við fengum okkur Masi Tupungato frá því 2011. Þetta er vín frá ítölsku vörumerki, Masi sem er frá Veneto, en er framleitt í Argentínu og er gert út blöndu af Corvina þrúgum og Malbec þrúgum. Notuð er svipuð aðferð og við framleiðslu Ripasso vína, þar sem vínið er gerjað í tvígang. Þetta er fallega kirsuberjarautt vín, ilmar af kryddjurtum og ávöxtum. Bragð af plómum og jafnvel vanillu. Gott jafnvægi og gott vín með villibráð. Sannkallað jólavín!

Þetta var alveg mögnuð máltíð og allir átu á sig gat!

Bon appetit!