Showing posts with label kjúklingasoð. Show all posts
Showing posts with label kjúklingasoð. Show all posts

Thursday, 5 December 2013

Pönnusteiktar kjúklingabringur í hvítvínssoðsósu með ferskum tómötum og svörtum kalamata ólívum!

Ég rataði á þessa hugmynd í morgun þegar ég horfði inn í ísskápinn sem mér fannst heldur fátæklegur að þessu sinni - ekki mikið til! En þá er gott að reyna að liðka aðeins fyrir ímyndundaraflinu og bara einbeita sér að því sem er til. Ég fann tvær öskjur af litlum plómutómötum út í glugga og svo hálfa krukku af kalamataólívum í ísskápnum. Átti nokkrar kjúklingabringur í frystinum. Og þá var það bara ákveðið. Einfalt og laggott! Og ef hráefnið er gott þá eru ekki miklar líkur á því að þetta muni misheppnast. 

Margir af réttunum mínum eru með þeim hætti að hráefnalistinn er stuttur en það þýðir að leggja þarf áherslu á að vera með vandað hráefni - svo maturinn verði ljúffengur. Sé þeim kröfum mætt er eftirleikurinn einfaldur. 

Ég trúi því varla að það sé kominn desember. Ég er sannfærður að við erum fleiri í þessum sporum. Hvernig má það vera að tíminn þjóti svona hratt framhjá manni. Bara fyrir korteri (1. nóvember) var ég á Íslandi að kynna bókina mína. Fyrir hálftíma (16. október) fékk ég bókina mína í hendurnar. Fyrir þremur korterum lauk ég við að skrifa hana og fyrir rétt rúmum klukkutíma ákváðum við að gera þessa bók. Djísus hvað tíminn flýgur! Eins gott að vera duglegur að njóta hans! 

Pönnusteiktar kjúklingabringur í hvítvínssoðsósu með ferskum tómötum og svörtum kalamata ólívum!

Innihaldslýsing

4 kjúklingabringur
4 hvítlauksrif
1 gulur laukur
50 gr smjör
350 gr litlir plómutómatar
20-30 kalamataólívur
1 lárviðarlauf
100 ml hvítvín
300 ml kjúklingasoð
1 tsk hökkuð steinselja
1 msk kapers
salt og pipar

Meðlæti

Hrísgrjón
Salat með iceberg, lárperu, rauðlauk, gúrku og fetaosti
Spergilkál



Byrjið á að saxa hvítlaukinn og laukinn smátt niður.


Þerrið bringurnar og saltið og piprið að utan. 


Bræðið smjör á pönnu.


Steikið svo lauk og hvítlauk. Saltið og piprið lítilega. 


Bætið svo einu fersku lárviðarlaufi á pönnuna (tveimur séu þau þurrkuð).


Skolið tómatana.


Sneiðið tómatana í helminga til að vökvinn fari hraðar úr þeim og blandist víninu og sósunni. 


Bætið svo tómötunum og ólífunum út á pönnuna. Steikið í tvær til þrjár mínútur. 


Hellið hvítvíninu saman við og sjóðið niður áfengið! Allir alvöru kokkar hefðu fengið sér smá sopa með en ég átti eftir að ná í Valdísi dóttur mína í sund svo ekkert varð úr því! 


Hellið svo kjúklingasoðinu saman við og sjóðið upp. Sjóðið síðan niður um helming.


Fimm mínútum áður en kjúklingurinn er tilbúinn setjið þið kapers saman við. Skreytið með steinselju áður en rétturinn er borinn fram. 



Með matnum drukkum við þetta ljúffenga hvítvín - ég bloggaði um það nýverið - ég hafði keypt nokkrar flöskur af því. Því var tilvalið að opna eina flösku með þessum rétti!  Wolf Blass Yellow Label Chardonnay frá því 2011. Þetta er ástralskt vín. Létt og frískandi, ávaxtaríkt með sýrukeim. Þetta er fjórða, eða fimmta sinn, sem ég smakka þetta vín - og það svíkur ekki!


Þetta var einstaklega ljúffengur réttur með góðu jafnvægi! Þennan á ég eftir að gera aftur.

Núna, loksins núna, er kominn tími til að njóta! 


Í bókinni minni er fullt af svona einföldum og ljúffengum uppskriftum. Önnur prentun er væntanleg í verslanir í næstu viku! 




Sunday, 12 February 2012

Dásemd í potti: Lambapottréttur frá Lankasterskíri - núna er veisla!

Ég hef lengi viljað elda þennan rétt. Ég hef verið fylgismaður "slow cooking" - síðastliðin ár hef ég bloggað fjölda rétta sem voru eldaðir eftir þeirri aðferðafræði. Satt best að segja veit ég ekkert betra en að eyða heilum laugardegi í að elda - helst hægt og rólega. Með þessari aðferð nær maður að umbreyta hráefni á sem bestan hátt - breyta seigum ódýrum kjötbita í ljúffenga munnfylli sem bráðnar í munni er ótrúlega gefandi.

Í fjölda matreiðslubóka sem ég á kemur þessi uppskrift fyrir - enda er um enga nýja uppskrift að ræða. Þetta mun aldrei falla undir neina "glamour" eldamennsku, enda eru pottréttir sjaldnast af þeirri gerðinni. Þetta er matur fyrir sálina - sem vermir hjartað og lætur manni líða vel. Þetta er matur sem maður á að elda á rólegum laugardegi, helst köldum, og gæða sér á þegar maður kemur heim eftir langan göngutúr í frostinu. Dagarnir hafa einmitt verið þannig síðasta mánuðinn. Mér skilst að Íslendingar hafa ekkert misst af því kuldaskeiði sem hefur verið í Evrópu síðastliðin mánuðinn - hérna hefur líka verið einkar kalt síðastliðnar vikur!

Mér skilst að þessi réttur hafi orðið til fyrir löngu síðan - í Lankasterskírí í Englandi. Fyrir tíma iðnvæðingarnar og þess tíma að allir höfðu ofn á heimilum sínum fóru eldabuskur með þennan rétt í kermaíkpotti og settu í ofn bakarans sem þá hafði lokið störfum fyrir daginn en hafði heitan ofn til ráðstöfunar. Hægt var að raða pottum sínum í ofninn að morgni og koma og sækja hann að loknum vinnudegi. Þetta er einfaldur réttur - en ekki láta blekkjast, þetta er alger veislumáltið. Við notuðum sænskan lambaframpart sem var sóttur hérna útí búð. Þetta hefði verið ennþá betra með íslensku lambi!

Dásemd í potti: Lambapottréttur frá Lankasterskíri - núna er veisla!

Hráefnalisti

1 lambaframpartur
900 gr kartöflur
2-3 laukar
800-900 ml kjúkingasoð
Smjör
Salt og pipar
Timían

Meðlæti - Rauðkálssulta

1/2 haus rauðkál
Klípa af smjöri
1 dl eplaedik
1/2 balsamikedik
2 dl berjasafi (td. bláberjasafi)
Salt og pipar
1 msk sykur
3-4 Negulnaglar
2 tsk muldur kóríander

Einfaldasti réttur sem ég hef eldað - það eina sem þarf er smá tími!



Það er sjaldan sem hægt er að nálgast heilan frampart í verslunum hérna. Yfirleitt þarf ég að panta þetta frá slátraranum. Kosturinn við þennan bita er að hann er auðvitað þrælódýr en það þarf þó að gefa sér tíma í að úrbeina hann. Ekki láta ykkur það vaxa ykkur í augum heldur setjið bara góða tónlist á og beittan hníf í hönd - þá mun þetta ganga vel. Bara fylgja beininu.




Svo er um að gera að geyma beinið - brúna það í ofni og sjóða með smávegis grænmeti og búa til ljúffengt lambasoð.



Það fékkst heil ósköp af kjöti af þessum eina framparti - nóg fyrir okkur öll og gott betur. Og þetta tók miklu styttri tíma en ég hafði gert mér grein fyrir - en kannski gleymdi ég mér líka bara, svona föndur er eitthvað sem ég get alveg gleymt mér í.



Næst er að flysja nokkrar kartöflur. Og síðan að skera þær niður - það væri auðvitað hægt að nota mandólín, sem væri fljótlegra - en sjónvarpskokkurinn Rick Stein hvatti áhorfendur sína að forðast það. Kartöflurnar yrðu mun heimilislegri og meira "rustic" við að sneiða þær niður með hníf.



Síðan þarf maður 2-3 stóra lauka sem er skornir niður í skífur og svo í helminga.



Ég átti kraftmikið kjúklingasoð inni í frysti sem ég hafði búið til áður og setti í pott og sauð upp. Auðvitað væri hægt að gera bara soð úr teningum - en fátt gerir mat betri en gott soð. Auguste Escoffier sem er faðir franskrar matargerðar sagði einhvern tíma að kokkar væri skilgreindir eftir því hvernig og hversu góð soð þeir gerðu.



Þá er lítið annað að gera en að raða kartöflunum, lauknum og kjötinu í pottinn. Þarna er mikilvægt að staldra við. Það er ráðlagt að smyrja pottinn að innan með bráðnu smjöri. Salta og pipra rækilega og setja nokkur lauf af fersku/þurrkuðu timian. Þá er bara að byrja að raða réttinum saman. Fyrst kartöflur, svo lauk, svo kjöt, salta og pipra, timian og þar fram eftir götunum þar til að potturinn er fullur eða hráefni þrýtur.



Raða síðan einu lagi af kartöflum, lauk og svo lambakjöti. Muna að setja timian, salt og pipar á hvert lag!



Þegar komið er að síðasta laginu er ráðlagt að þrýsta ofan á hráefnið þannig að það verði þéttara. Þá hellti ég 800-1000 ml af kjúklingasoði - ekki þannig að það flaut yfir en sást þó. Síðan reyndi ég að raða síðasta laginu af kartöflum fallega ofaná. Þá var lokið sett ofan á pottinn, inn í ofn - 130-150 gráður í 3-6 klukkutíma.



Klukkutíma áður en að rétturinn er borin fram, tekur maður hann út úr ofninum í stutta stund og penslar efsta lagið með bræddu smjöri. Þá hækkar maður hitann á ofninum í 200 gráður og setur svo réttinn aftur inn - en núna án loksins þannig að kartöflurnar nái að taka lit.



Maturinn er borin fram með rauðkáli, sem er ekkert svo frábrugðið því sem við erum vön að hafa með jólamatnum. Uppskriftin frá Lankasterskíri kveður á um pæklað rauðkál - en það tekur nokkra daga að matbúa það - þannig að þessi uppskrift var spunninn á staðnum!



Hálfur haus af rauðkáli var skorinn niður, settur í pott með klípu af smjöri, 1 dl af eplaediki, 1/2 dl af balsamikediki, 2 dl af berjasafa (td. bláberjasafa), salt og pipar, 1 msk af sykri, kryddað með nokkrum negulnöglum og teskeið af muldum kóríander. Vökvinn var soðinn upp og svo soðinn niður þannig að allur vökvi hafði gufað upp.



Maturinn var alveg magnaður. Hvernig getur svona einfaldur réttur - með svona fáum hráefnum orðið svona ljúffengur!?




Með matnum drukkuð við þetta kraftmikla rauðvín, Wolf Blass Presidents Selection Cabernet Sauvignion frá því 2004. Þetta vín er frá Suður Ástralíu. Wolf Blass framleiðir fjölda vína - allt frá búkollum sem eru alveg ljómandi, upp í þungavigtarvín. Þetta er fallega dökkrautt vín í glasi. Bragðmikið með miklu berjabragði, keimur af súkkulaði, vanillu og eikað. Djúpt bragð með góðri fyllingu.



Tími til að njóta!

Ef ykkur lýst vel á eftir lesturinn - deilið endilega færslunni! mbk, Ragnar