Beisik eldamennska - Hakk og Spaghetti 2.0 - einfaldur og ljúffengur hversdagsmatur

Ætli hakk og speghetti sé ekki það fyrsta sem við eldum þegar við spreytum okkur í eldhúsinu fyrstu skiptin. Og svo er þetta líka algerlega "go to" réttur þegar krakkarnir eru svangir og maður er að brenna út á tíma. Svo má líka nefna að þetta getur verið einkar ljúffeng máltíð - eldi maður rétt, eins og ég tel mig hafa gert og skrifa um í þessari færslu. Það eru nokkrar leiðir til að "djassa" upp þessa máltíð og gera hana að veislumáltíð fyrir unga sem aldna; svo góða að enginn í eldhúsinu er að biðja um að fá tómatsósu til að skerpa á kjötinu og lita spaghettíið. 

Beisik eldamennska - Hakk og Spaghetti 2.0 - einfaldur og ljúffengur hversdagsmatur

Fyrir fimm

500 g spaghetti

500 nautahakk

1/2 hvítur laukur (átti afgangs frá því um helgina)

1/2 rauður laukur (átti afgangs frá því um helgina)

1 pakki af parmaskinku

200 ml nautasoð

150 ml rjómi

75 g smjör

salt og pipar (ekki svo mikið af salti þar sem parmaskinkan er heldur sölt)

Allar góðar uppskriftir byrja á því að bræða smjör á pönnu. Það er ekkert að því að bæta smá jómfrúarolíu saman við. Það drepur engan.

Rífið parmaskinkuna í bita.

Skerið laukinn smátt.

Steikið öll herlegheitin á stórri pönnu.

Steikið nautahakkið vandlega að utan, saltið og piprið. Bætið nautasoðinu saman við og sjóðið niður um helming. Því næst rjómanum og sjóðið aftur niður. 

Sé einhver afgangur af rauðvíni helgarinnar er kjörið að það fái að mæta örlögum sínum í þessari kjötsósu. Ef þið eruð að nota rauðvín gætið þess að að setja það bara á undan nautasoðinu og látið það sjóða rækilega niður. Eins mætti vandræðalaust bragðbæta þetta með tómatmauki en ég lét það vera þar sem mig langaði til að gera þessa kjötsósu alveg án tómata. 

Sjóðið svo sósuna niður þannig að hún verði þétt og falleg.

Á meðan sósan kraumar er spaghetti soðið í vel söltuðu vatni. Bætið nokkum matskeiðum af pastavatninu saman við kjötsósuna.

Ég notaði þessa bragðbættu jómfrúarolíu til að krydda það sem ég hafði sett á diskinn minn. Þessi er það bragðmikil að ég var ekkert að bæta henni út í alla sósuna. 

Með matnum fengum við okkur svo smá tár af þessu ljúffenga víni frá Andesfjöllunum. Þetta er vín frá síleanska framleiðendanum Concha y toro og kallast Terrunyo Carmenére. Þetta vín er einstaklega bragðmikið, með miklum sultuðum ávexti og kryddað á tungu. Hefði passað með góðri steik en það stóð sig svo sannarlega vel með þessum rétti!

Verði ykkur einstaklega að góðu! 

Endilega kíkið á þáttinn minn á Sjónvarpi Símans á fimmtudögum klukkan 20:10 eða í Sjónvarpi Símans Premium þar sem öll serían af Lambið og miðin er fáanleg.

------

Flest hráefnin í þessari færslu fást í verslunum Hagkaupa

Næstum fullkomin nautalund með gullostasósu og bakaðri kartöflu

Tíminn líður hratt. Það er búið að vera mikið að gera síðustu daga og ég hef því lítið sinnt blogginu mínu - stundum er það bara þannig. Á döfinni er flutningur til Brighton í Suður Englandi. Undirbúningur er á fullu og því hefur hugurinn verið annars staðar! Snædís, eiginkona mín, er að fara í framhaldsnám í sálfræði við háskólann í Sussex. Þarna munum við dvelja í hálft annað ár. Börnin fara í skóla og ég mun reyna að sinna læknis- og rannsóknarstörfum. Það er að mörgu að hyggja, leigja hús, skrá í skóla, skrá í leikskóla, fá barnfóstru (auper), redda bíl, leigja út hús, selja bíl, panta flutning, flug .. maður verður bara þreyttur á því að telja þetta upp.

En nóg um það! 

Þeir sem vilja stíga skrefið í átt að „sous vide“- eldamennsku án þess að gera það í einu stökki geta prófað þessa uppskrift. Þeir sem eru þegar orðnir hugfangnir af „sous vide“- geta auðvitað notað þessa uppskrift nema þeir elda kjötið þá bara í vatnsbaði og hafa hitann nær 55 gráðum (eða bara eftir smekk).

Ég kalla þessa nautasteik í hógværð næstum því fullkomna. Það er að vissu leyti rétt þar sem eldunaraðferðin tryggir að lundin verður elduð á fullkominn hátt alla leið í gegn. Bryndís Pétursdóttir, vinkona mín, kenndi mér þessa aðferð. Hún byggist á „sous vide“-hugmyndafræðinni, en samkvæmt henni er kjötið eldað í lofttæmdum poka í vatnsbaði. Önnur leið til að ná svipaðri áferð á kjötið er að vefja lundinni inn í plast og setja inn í 60 gráðu heitan ofn í 1 1/2 til 2 klukkustundir. Hversu margar klukkustundirnar verða breytir raunverulega litlu því kjarnhitinn verður aldrei hærri en stillingin á ofninum. Þessi leið er meira lík því hvernig "sous vide" varð til - hægt að lesa meira um það hérna!

Og hafið ekki áhyggjur af því að setja plast inn í ofn við 60 gráður. Við þann hita hvarfast engin efni úr plastinu. Þetta hefur verið kannað í þaula - hafið engar áhyggjur!

Gullostasósa er næstum hrein ostasósa. Hún er byggð á uppskrift frá Frakklandi, Saint-Marcell- in-sósu, og þar notast maður við Saint-Marcellin-ost sem er ljúfur hvítmygluostur.

Saint Marcellin-osturinn kemur frá smábæ í Dauphiné-héraði í Frakklandi. Á Íslandi getur verið snúið að nálgast þessa osttegund og því mætti í raun notast við hvaða hvítmygluost sem er, brie, gullost eða camembert, eða bara einhvern ost sem ykkur finnst ljúffengur. Það er um að gera að prófa sig áfram, við Íslendingar eigum gnægð slíkra osta. Mér datt strax í hug gullostur, sem er einstaklega vel heppnaður íslenskur ostur. 

Næstum fullkomin nautalund með gullostasósu og bakaðri kartöflu
1 nautalund (stærð að eigin vali) 

salt og pipar 

Gullostasósan

250 g ljúffengur 

hvítmygluostur 

60 ml rjómi 

salt og pipar 

1/4 tsk nýmalaður negull

Fyrst er lundin hreinsuð. Skerið burt sinar og tægjur. Piprið nautalundina. Gætið þess að salta ekki lundina á þessum tímapunkti þar sem það myndi draga vökva úr kjötinu.

Vefjið í a.m.k. sex lög af matarplasti. Venjuleg plastfilma dugar vel til verksins. Setjið í 60 gráðu heitan forhitaðan ofn og hitið í u.þ.b. tvær klukkustundir. 

Takið lundina síðan úr ofninum og látið hana hvíla í nokkrar mínútur. Bræðið 30 g af smjöri á pönnunni. Saltið nautalundina og brúnið hana svo að utan. 

7. Látið lundina hvíla í fimm mínútur áður en hún er skorin í sneiðar.

Setjið lítinn pott á hlóðirnar og hitið rjómann aðeins. 2. Hakkið niður ostinn og bætið honum síðan við volgan rjómann. 

Bræðið saman við lágan hita. Þegar osturinn er bráðinn þarf bara að mala negulinn út í sósuna og salta og pipra eftir smekk.

Með matnum vorum við með þetta kröftuga Merlot vín frá Chile. Þetta er Marques de Casa Concha Merlot frá því 2012. Eins og ég nefndi er þetta kröftugt vín - maður sér það um leið og því er hellt í glas. Fallega dökkrautt - virkar eins og það sé hnausþykkt og safaríkt. Mikið ávaxtabragð - plómur og léttkryddað. Ljómandi sopi.

 

Fyrir þá sem hafa verið hræddir við að prófa vatnsbaðið gæti þetta verið eins og prufa inn í þann heim eldamennsku. Fyrir þá sem eru að pæla í að stíga skrefið til fulls þá legg ég til að skoðið Sansaire tækin en þau fást einmitt í Kokku á Laugaveginum.

Veislan heldur áfram.